Prawo autorskie w programowaniu

Kod, który piszesz, muzyka której słuchasz podczas pracy, obrazki które wykorzystujesz w aplikacji — wszystko to podlega prawu autorskiemu. Podstawa programowa (INF.04.3.9) wymaga znajomości podstaw prawa autorskiego w kontekście programowania. To wiedza, która chroni CIEBIE (jako twórcę) i uchroni Cię przed niechcianym naruszeniem cudzych praw (np. przy używaniu gotowych bibliotek czy grafik w projekcie).

Znaleziona bezpłatnie ikona może wymagać podania autora albo zakazywać określonego użycia. Biblioteka na GPL wymaga analizy sposobu łączenia i przekazywania programu; sama nazwa firmy czy płatność za aplikację nie rozstrzyga obowiązków.

Wykonaj tę próbę przed dłuższym rozwiązaniem. Darmowe pobranie nie jest zgodą na dowolne rozpowszechnianie. Licencja może wymagać informacji o autorze lub udostępnienia określonego kodu. Czytaj konkretną wersję licencji, zamiast zgadywać po nazwie.

Program komputerowy jest chroniony od ustalenia, jeżeli spełnia przesłanki utworu. Sam brak © nie daje prawa do kopiowania. Prawa osobiste i majątkowe to różne uprawnienia; dla programów art.77 wyłącza część ogólnych regulacji praw osobistych, więc nie przenosimy bezpośrednio wszystkich zasad z książek na kod.

Prawa majątkowe i zatrudnienie. Art.74 ust.3 przewiduje, że prawa majątkowe do programu stworzonego przez pracownika w ramach obowiązków pracowniczych przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej. To nie tworzy samo w sobie reguły „70lat od publikacji”. Termin zależy od właściwej podstawy art.36 i sposobu ustalenia uprawnienia; nie wyliczaj go wyłącznie z informacji, kto płacił autorowi.

MIT. Pozwala na szerokie użycie, także komercyjne, z obowiązkiem zachowania wymaganej informacji o prawach i tekstu licencji w kopiach lub istotnych częściach. GPL. Warunki zależą m.in. od przekazywania programu i relacji między składnikami. Prywatne użycie nie oznacza automatycznego obowiązku publikacji kodu w internecie. Przy przekazywaniu objętego programu sprawdź obowiązki udostępnienia odpowiedniego kodu źródłowego oraz licencjonowania.

Freeware i open source. Bezpłatność nie określa dostępu do źródeł ani prawa do modyfikacji. Brak jawnej licencji nie oznacza domeny publicznej. Licencja własnościowa nie musi zawsze oznaczać, że źródła są technicznie niedostępne — decydują konkretne uprawnienia.

Przed użyciem biblioteki, grafiki, czcionki czy fragmentu kodu sprawdź warunki konkretnego materiału i wersji licencji. Zachowaj źródło, licencję i wymagane informacje w dokumentacji projektu.

Brak licencji nie jest zgodą na użycie. Freeware nie oznacza open source. GPL nie wymaga publikowania w internecie każdego prywatnego programu; przy dystrybucji trzeba spełnić konkretne obowiązki. Sprawdź tekst właściwej licencji, nie potoczne hasło „zaraźliwa”.

Sprawdź licencję dowolnej biblioteki, z której korzystałeś w projektach z tego serwisu (albo dowolnego pakietu NuGet w Visual Studio) — znajdź plik LICENSE w jej repozytorium na GitHubie i sprawdź, czy pozwala na użycie komercyjne.