Entity Framework Core — wprowadzenie do bazy danych w ASP.NET Core

Dotychczasowe przykłady w tym dziale trzymały dane "na sztywno" w pamięci (listy w kodzie C#) — znikające przy każdym restarcie aplikacji. Prawdziwa aplikacja webowa potrzebuje trwałej bazy danych. Entity Framework Core (EF Core) to oficjalne narzędzie Microsoftu (ORM — Object-Relational Mapper) pozwalające pracować z bazą danych przez zwykłe obiekty i klasy C#, zamiast pisać ręczne zapytania SQL za każdym razem — podobnie jak sqlite-net-pcl w dziale MAUI, ale znacznie bardziej rozbudowane.

ORM (Object-Relational Mapper) to warstwa tłumacząca między światem OBIEKTÓW C# (klasy, właściwości, listy) a światem RELACYJNEJ bazy danych (tabele, wiersze, kolumny, klucze obce) — piszesz kod w C#, a EF Core w tle generuje i wykonuje odpowiednie zapytania SQL. To nie zwalnia z rozumienia SQL (dział "Bazy danych i SQL" pozostaje fundamentem), ale znacznie przyspiesza codzienną pracę i redukuje liczbę błędów wynikających z ręcznego sklejania zapytań.

DbContext — centralna klasa EF Core, reprezentująca POŁĄCZENIE z bazą danych i ZBIÓR wszystkich tabel dostępnych w aplikacji. Każda właściwość typu DbSet<T> odpowiada JEDNEJ tabeli w bazie — np. DbSet<Produkt> Produkty { get; set; } reprezentuje tabelę Produkty, gdzie każdy wiersz to jeden obiekt klasy Produkt.

Podejście Code First. Kurs bitedu.pl uczy podejścia "Code First" — NAJPIERW piszesz klasy C# (modele), a EF Core na ich podstawie TWORZY strukturę bazy danych (tabele, kolumny, klucze) — to odwrotność podejścia "Database First", gdzie baza już istnieje, a klasy generuje się z niej automatycznie.

Migracje — kontrola wersji struktury bazy danych. Zamiast ręcznie pisać CREATE TABLE, EF Core generuje migracje — pliki C# opisujące ZMIANY w strukturze bazy (dodanie tabeli, dodanie kolumny), które można zastosować (Update-Database) albo cofnąć. Podstawowe polecenia (w Konsoli Menedżera Pakietów w Visual Studio albo dotnet ef w terminalu):

Polecenie	Działanie
Add-Migration NazwaMigracji	tworzy nowy plik migracji na podstawie zmian w klasach modeli od ostatniej migracji
Update-Database	stosuje WSZYSTKIE niezastosowane jeszcze migracje — faktycznie tworzy/zmienia tabele w bazie
Remove-Migration	usuwa OSTATNIĄ, jeszcze niezastosowaną migrację (np. gdy zauważysz w niej błąd przed jej zastosowaniem)

Connection string (ciąg połączenia z bazą danych) zapisuje się w appsettings.json, a rejestruje w Program.cs: builder.Services.AddDbContext<MojaBazaContext>(options => options.UseSqlite(connectionString)). Kurs bitedu.pl (konsekwentnie z resztą działów) korzysta z SQLite jako silnika bazy — ten sam lekki, bezserwerowy silnik, którego uczyłeś się w dziale MAUI, tylko teraz osadzony w aplikacji webowej zamiast mobilnej.

Podstawowe operacje (CRUD) przez DbContext: context.Produkty.ToListAsync() (SELECT wszystkich wierszy), context.Produkty.Add(nowyProdukt) + await context.SaveChangesAsync() (INSERT), context.Produkty.FindAsync(id) (SELECT po kluczu głównym), zmiana właściwości pobranego obiektu + SaveChangesAsync() (UPDATE), context.Produkty.Remove(produkt) + SaveChangesAsync() (DELETE) — kluczowa zasada: żadna zmiana NIE trafia do bazy, dopóki nie wywołasz SaveChangesAsync(), EF Core śledzi zmiany w pamięci i zapisuje je wszystkie naraz dopiero na to wywołanie.