Lekcja 10. Wprowadzenie do programowania obiektowego — klasy i obiekty

Wszystko, czego uczyłeś się do tej pory (zmienne, pętle, metody), działało na pojedynczych, prostych wartościach. Programowanie obiektowe (OOP) to sposób organizowania kodu wokół OBIEKTÓW — bytów łączących w jedną całość dane (pola) i operacje na tych danych (metody).

Klasa to SZABLON (przepis) opisujący, jakie pola i metody będzie mieć dany rodzaj obiektu — sama klasa nie jest jeszcze żadnym konkretnym bytem, to tylko definicja.
Obiekt to KONKRETNY EGZEMPLARZ stworzony na podstawie klasy, ze swoimi własnymi wartościami pól — proces tworzenia obiektu z klasy nazywa się instancjonowaniem, a sam obiekt bywa nazywany INSTANCJĄ klasy.

Analogia: klasa "Film" to jak formularz "karta filmu" w wypożyczalni — pusty wzór z polami do wypełnienia (tytuł, rok, cena). Każdy KONKRETNY film (Diuna, Avatar, Matrix) to osobny, wypełniony egzemplarz tego formularza — obiekt.

Składnia definicji klasy w C#:
class Film { public string Tytul; public int Rok; public void WyswietlInfo() { ... } }

Tworzenie obiektu odbywa się słowem kluczowym new:
Film film1 = new Film();

Dostęp do pól i metod obiektu — przez kropkę:
film1.Tytul = "Diuna";
film1.WyswietlInfo();

Słowo kluczowe this wewnątrz metody klasy odnosi się do BIEŻĄCEGO obiektu, na którym metoda została wywołana — przydatne, gdy nazwa parametru metody pokrywa się z nazwą pola.